Pomoc dla Usamodzielnianych

Kto jest osobą usamodzielnianą?
Osobą usamodzielnianą jest osoba, która po osiągnięciu pełnoletności opuściła:
• rodzinę zastępczą
• rodzinny dom dziecka
• placówkę opiekuńczo – wychowawczą
• regionalną placówkę opiekuńczo – terapeutyczną
Osobą usamodzielnianą jest również osoba, której pobyt w rodzinnej pieczy zastępczej ustał na skutek śmierci osób tworzących rodzinę zastępczą lub osoby prowadzącej rodzinny dom dziecka, w okresie 6 miesięcy przed osiągnięciem przez osobę usamodzielnianą pełnoletności.

Opiekun usamodzielnienia
Opiekunem usamodzielnienia może być:
• osoba tworząca rodzinę zastępczą
• osoba prowadząca rodzinny dom dziecka
• koordynator rodzinnej pieczy zastępczej
• pracownik socjalny powiatowego centrum pomocy rodzinie
• osoba będąca w placówce opiekuńczo-wychowawczej albo regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej wychowawcą lub psychologiem
• inna osoba wskazana przez osobę usamodzielnianą i zaakceptowana przez kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie
Osoba usamodzielniana co najmniej rok przed osiągnięciem przez nią pełnoletności wskazuje osobę, która podejmuje się pełnienia funkcji opiekuna usamodzielnienia. Opiekun usamodzielnienia musi wyrazić pisemną zgodę na pełnienie tej funkcji.

Indywidualny program usamodzielnienia
Indywidualny program usamodzielnienia jest opracowywany przez osobę usamodzielnianą wspólnie z opiekunem usamodzielnienia co najmniej na miesiąc przed osiągnięciem przez osobę usamodzielnianą pełnoletności, a następnie jest zatwierdzany przez kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie powiatu właściwego do ponoszenia wydatków na finansowanie pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie.
Indywidualny program usamodzielnienia, określa w szczególności:
• zakres współdziałania osoby usamodzielnianej z opiekunem usamodzielnienia
• sposób uzyskania przez osobę usamodzielnianą wykształcenia lub kwalifikacji zawodowych, pomocy w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych oraz w podjęciu przez osobę usamodzielnianą zatrudnienia
Osoba usamodzielniana może dokonywać zmian w indywidualnym programie usamodzielnienia wspólnie z opiekunem usamodzielnienia w przypadku zmiany sytuacji życiowej.
Zmiany programu wymagają zatwierdzenia przez kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie.

Formy pomocy
Osobom usamodzielnianym:
1. przyznaje się pomoc na:

  • kontynuowanie nauki
  • usamodzielnienie
  • zagospodarowanie

2. udziela się pomocy w uzyskaniu:

  • odpowiednich warunków mieszkaniowych
  • zatrudnienia

3. zapewnia się pomoc prawną i psychologiczną

Pomoc na kontynuowanie nauki przyznaje się na czas nauki, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez osobę usamodzielnianą 25. roku życia.
Pomoc na usamodzielnienie i pomoc na zagospodarowanie jest wypłacana nie później niż do ukończenia przez osobę usamodzielnianą 26. roku życia.

Warunki udzielenia pomocy
Warunkiem udzielenia pomocy usamodzielnianym wychowankom jest:

  • złożenie wniosku
  • posiadanie zatwierdzonego programu usamodzielnienia

Pomoc na usamodzielnienie oraz pomoc na zagospodarowanie jest przyznawana osobie usamodzielnianej, której dochód miesięczny nie przekracza kwoty 1.200 zł.
Ustalając dochód osoby usamodzielnianej uwzględnia się sumę dochodów tej osoby, jej małżonka oraz dzieci pozostających na jej utrzymaniu, podzieloną przez liczbę tych osób.
Pomoc na kontynuowanie nauki, na usamodzielnienie oraz na zagospodarowanie jest przyznawana osobie usamodzielnianej, która przebywała w pieczy zastępczej przez okres co najmniej:

  • 3 lat – w przypadku osoby usamodzielnianej opuszczającej rodzinę zastępczą spokrewnioną,
  • roku – w przypadku osoby usamodzielnianej opuszczającej rodzinę zastępczą niezawodową, rodzinę zastępczą zawodową, rodzinny dom dziecka, placówkę opiekuńczo-wychowawczą lub regionalną placówkę opiekuńczo-terapeutyczną.

Wysokość świadczeń dla osób usamodzielnianych
Wysokość pomocy na kontynuowanie nauki wynosi nie mniej niż 500 zł miesięcznie. Pomoc, o której mowa wyżej przyznaje się na czas nauki, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez osobę usamodzielnianą 25. roku życia. Pomoc ta przysługuje w czasie trwania odpowiednio roku szkolnego, roku akademickiego, kursu albo przygotowania zawodowego.
Wysokość pomocy na usamodzielnienie wynosi:

  • nie mniej niż 3300 zł – jeżeli osoba usamodzielniana przebywała w spokrewnionej rodzinie zastępczej przez okres co najmniej 3 lat;
  • nie mniej niż 6600 zł – jeżeli osoba usamodzielniana przebywała w rodzinie zastępczej niezawodowej, zawodowej, rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo –wychowawczej lub regionalnej placówce opiekuńczo – wychowawczej przez okres powyżej 3 lat,
  • nie niej niż 3300 zł – jeżeli osoba przebywała w ww. formach pieczy zastępczej przez okres od 2 do 3 lat,
  • nie mniej niż 1650 zł – jeżeli osoba przebywała w ww. formach pieczy zastępczej przez okres poniżej 2 lat, nie krócej jednak niż przez okres 1 roku.

Pomoc na usamodzielnienie może zostać wypłacona, w zależności od ustaleń indywidualnego programu usamodzielnienia, jednorazowo lub w ratach, nie później jednak niż do ukończenia przez osobę usamodzielnianą 26. roku życia.
W przypadku gdy osoba usamodzielniana otrzymuje pomoc na kontynuowanie nauki, pomoc na usamodzielnienie jest wypłacana po zakończeniu pobierania pomocy na kontynuowanie nauki. W uzasadnionych przypadkach pomoc na usamodzielnienie może zostać udzielona w trakcie wypłacania pomocy na kontynuowanie nauki.
Wysokość pomoc na zagospodarowanie jest wypłacana jednorazowo, nie później niż do ukończenia przez osobę usamodzielnianą 26. roku życia, w wysokości nie niższej niż 1500 zł, a w przypadku osoby legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności w wysokości nie niższej niż 3000 zł.
Pomoc na zagospodarowanie może być przyznana w formie rzeczowej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *